wtorek, 16 grudnia 2014

Wpływ telewizji na zachowanie i zdrowie dziecka

Każda treść prezentowanych programów jest indywidualnie interpretowana przez widza. Jednych wybrana scena będzie śmieszyła, innych drażniła. Najczęściej dzieci odwzorowują zachowania ulubionych bohaterów bajek animowanych i filmów. Poza rodzicami, taki bohater staje się autorytetem w życia dziecka. Model naśladowczy w wybranych scenach przekazuje treści zarówno destruktywne, jak i konstruktywne. Jeżeli audycje telewizyjne będą pokazywały coraz więcej aspołecznych zachowań, dzieci będą uważały te postępowania za słuszne. 

Dodatkowym kłopotem jest brak wyjaśnienia ze strony dorosłych o zaistniałych scenach grozy i przestępczości w programach. Dzieci najczęściej swoje zachowania powielają w zabawach z rówieśnikami, naśladują postacie z bajek. Częściej dzieci skupiają swoją uwagę na drastycznych scenach niżeli na przekazie miłości, życzliwości, przyjaźni. Najczęściej powielanym zachowaniem przez dzieci jest agresja. 

Naśladownictwo zachowania jest procesem silnym w kształtowaniu się osobowości dzieci. Zachowania negatywne utrzymują się u dziecka długo, nawet po upływie pół roku dzieci są w stanie odtworzyć wyuczone zachowania. Dzieci nie odwzorowują zachowań w sposób automatyczny, tylko świadomie powtarzają obserwowane zachowania. Dodatkowo są w stanie dołączyć nowe elementy do zjawiska. Silniej na stan emocjonalny wpływają sceny aspołeczne które niosą ze sobą czasem niespodziewane skutki, mogą nawet wpłynąć na złe zachowania w dorosłym wieku. Dzieci w wieku przedszkolnym są bardzo podatne na przekazywane treści w programach telewizyjnych. 

Zagrożenie dla dzieci płynące z oglądania telewizji

Poprzez zły wpływ telewizji na proces wychowawczy dzieci:

  •  mają zdezorganizowany rytm dnia;
  •  nie rozumieją przekazywanych informacji;
  •  zaniedbują zdrowie psychiczne i fizyczne;
  •  odwzorowują negatywne zachowania;
  •  osłabiają więzi rodzinne i rówieśnicze;
  •  mają obniżony próg wrażliwości;
  •  mają zaburzenia mowy


Bierne spędzanie czasu przed telewizorem odciąga dzieci od aktywnego spędzania czasu, w szczególności na świeżym powietrzu. Dzieci nie podejmują żadnych aktywności, co zaburza ich prawidłowy rozwój fizyczny. Zbyt częste spędzanie czasu przed odbiornikiem doprowadza przedszkolaka do „choroby telewizyjnej”, której skutkami mogą być: 

  • zapadnięta klatka piersiowa, 
  • nocne lęki 
  • schorzenia oczu
  • zaokrąglone plecy. 


Innymi następstwami pogarszającymi zdrowie dziecka są: 


  • słabsza odporność,
  • pogorszona kondycja, 
  • skolioza, 
  • zmniejszenie się masy mięśni, 
  • otyłość, 
  • zaburzenia przemiany materii. 


Do kolejnych niepokojących powodów na tle zdrowotnym można zaliczyć wzrost schorzeń alergicznych. 

Jeżeli programy telewizyjne nie pobudzają do ruchu, dzieci zaczynają charakteryzować się również lenistwem umysłowym i obniżoną sprawnością myślenia abstrakcyjnego

Ważne, by dorośli kontrowali czas oglądania telewizji przez dzieci jak i treści, jakie ze sobą niosą. Telewizja posiada również pozytywne przekazy, co pozwala uczyć empatii życzliwości, dobrych manier jak i również poszerzać wiedzę o otaczającym nas świecie. Tak więc pamiętajmy, aby dostosować programy adekwatne do wieku i potrzeb dziecka.

Autor: Katarzyna

Nauczyciel kontraktowy z kilkuletnim stażem. 
Absolwentka pedagogiki przedszkolnej z językiem 
angielskim na WSP ZNP oraz edukacji wczesnoszkolnej
i przedszkolnej na WSP Korczaka w Warszawie







Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza